-W jak najlepszym ładzie i porządku.. mruknąłem kładąc łokcie na stół i zaplatając dłonie na wysokości twarzy.Patrzyłem uważnie na Anę,dokładnie śledząc każdy jej nawet najmniejszy ruch.Chciałem zbadać jaki ma humor.Wyglądało na to że dobry..Gdy skończyła,wrzasnąłem :
-Taylor!?Posprzątaj po kolacji.. mruknąłem,odpinając marynarkę
-Tak jest,Panie Grey.. odparł wchodząc do pomieszczenia
Złapałem Anastasię za rękę po czym zaprowadziłem na górę.Dotarliśmy pod sam Czerwony Pokój Bólu.Czułem że przechodzą ją ciarki,mocniej ścisnęła moją dłoń.Nie wiedziała co ją czeka i słusznie.Miała prawo się bać.
-Christian? spytała z wahaniem w głosie,tak jakby zaraz miała stąd uciec
-Zamknij oczy i zaufaj mi.. uśmiechnąłem się,otwierając kluczem drzwi od pokoju
Dziewczyna spojrzała na mnie przerażona.Co ona sobie wyobrażała?Że ją tam zamknę na klucz i wymęczę na śmierć? Tak bardzo chciałem znać jej myśli .. Weszliśmy do pokoju razem a ona otworzyła szerzej oczy,nie mogąc uwierzyć własnym oczom.Pokój Bólu został przerobiony na Pokój Dziecięcy.Zamiast pejczy,stała tam półka z zabawkami,Szafę z biczami i innymi erotycznymi zabaweczkami zstąpiła komoda z ciuszkami ,czerwone łóżko ustąpiło miejsca,łóżeczku a na suficie zamiast lin do podwieszania,wisiała karuzela dziecięca.Podłoga spowita była kolorowym,mięciutkim dywanem a na ścianach widniały przyklejone postacie z bajek.Anastasia wpatrywała się tak w pokój bez słowa,z lekko uchylonymi ustami.W końcu stanąłem przed nią,szeroko uśmiechnięty,kładąc dłonie na jej biodrach.
-Tu będą dorastały nasze dzieci Ano,jeżeli tylko zgodzisz się zostać moją na zawsze ..
<Ana? i co?Zaskoczona? >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz